Morgaine=

Just Dare To Be Different

Wilt U nu eens eens een startpagina bekijken

die altijd gewoon werkt en altijd wordt bijgehouden?

Ga dan naar

InfOnline

&

Music International

Meester in de kunsten

Zij heeft al enige tijd les op een grote locatie in haar stad, er is een centrum waar kunstenaars, gevestigd met hun eigen werken of kunstenaars die workshops en lessen geven in hun art. Meester in de kunsten wil zij dat dan best noemen. Immers, zij hebben een licentie behaald om les te geven en zij wil nogal eens opkijken tegen mensen die 'meester' of 'leraar' zijn. Of zij hebben al aardig wat jaren versleten en het goed doen over de wereld met hun werk. Oud of jong dat maakt haar niet uit. Ook al weet zij dat een goede Meester altijd leert, elke dag weer ook van zijn of haar pupillen, jong en oud.In haar geval kijkt zij gewoon erg op tegen hen die al enigzins gevestigd zijn, of het nu wel of niet in musea hangt.

In dit grote centrum worden ook andere beeldende kunsten getoond en gemaakt, van een ieder, van de beginners-groepen tot gevorderd en vaak zelfs van buitenaf komen er werken te staan of te hangen, altijd weer bijzonder. En soms staat er ineens een werk wat nog onaf is, slechts een begin, laat het te raden over wie of wat ermee bezig is.

Er was een ochtend ergens in nov of begin dec dat zij het grote centrum inliep voor haar eigen les van 2 uur. Er stond een groot wit doek in de hal waar zij direct tegen aan liep als zij haar lokaal uitkwam, en natuurlijk doen ze dat ook wel, pauze, even naar de wc, noem het op, en telkens zag zij het grote witte doek met slechts wat 'koppen' die eruit staken, het betoverde haar direct. (hier is helaas geen foto van, van die allereerste fase die zij trof). Ze bleef staan, en ze wist het is nog niet af, maar het greep haar nu al.

Haar meester, kwam samen met wat andere cursisten naar buiten, hij trof haar bij het werk aan waar zij even stil bij stond. Al pratende begon haar meester naar het werk te kijken, ook hij bleef stil staan om dan de woorden uit te spreken; 'Ik vind het niets! Het zullen wel kinderen zijn in een groot project ofzo....'

Zij bleef kijken en zei slechts, 'ik vind het wel apart die hoofden eruit, ben benieuwd wat het worden gaat!' De meester keek haar aan en zei niets, ze zag het in zijn ogen, het zal wel, zij is meestal dwars, en liep door al lachend met de rest in zijn kielzog die met hem mee liepen naar zij wist niet waar.

Zelf volgde zij even later om even naar het toilet te gaan en bij terug komst was het tijd om verder te werken, doch draaide zij zich nog een keer om naar het werk en ze kon slechts hopen dat het volgende week nog zou staan, iets meer en verder uitgewerkt.

Een week vloog voorbij, ze was het vergeten eigenlijk, toen vloog zij naar binnen en meteen viel haar opnieuw het doek op wat er vorige week nog witjes bij had gestaan. Er was verder aan gewerkt, ze zag het één en ander aan letters en ontdekte 'Kunstlokaal 2012' in het werk. Ze moest glimlachen, dat is bij mensen die zij ook al ontmoet heeft, een aantal dan.

Ook een groepje kunstenaars die samen het lokaal draaiende houden als vrijwilligers, met kinderen werken etc. De pauze werd opnieuw tijd voor uitspraken van haar meester. Terwijl zij weer bleef staren en het zo bewonderde nu al, terwijl het wellicht nog steeds onnaf was misschien? Zei de meester: 'Nu wordt het al een heel stuk mooier, de diepte zit erin, maar dit en dat, bladiebla, JA, ik denk dat het een groep kinderen van het ROC is!' Maar zij waagde het toch om te zeggen of te vragen. 'Weet je het zeker?' Ik zie hier namelijk het Kunstlokaal staan, en dat is in mijn wijk, en heeft al eens werk van mij gestaan in een kleine expositie, twee werken zelfs....'

De meester werd even stil, keek haar aan, vuur schoot uit zijn ogen? Of leek dat maar zo, maar naïef als zij kan zijn, wees zij naar de letters in het rood die 'Kunstlokaal' spelden. De Meester zei niets meer, nam nog een hap koek en liep door.

De vakantie brak aan, kerst en oud en nieuw, even twee weken les vrij. Na de vakantie liep zij weer het grote centrum in voor de eerste les in dit nieuwe jaar. Ze was het hele schilderij opnieuw vergeten, niet zo gek als je nu 2 weken even ver van het centrum vandaan bent en meerdere feesten hebt gevierd.

Ze is vroeg, ze loopt de hal in en tot haar verbazing staat er ineens een rek met kaarten voor haar neus, er hangt ander werk, veel en divers. Achter haar HANGT ineens het grote kunstwerk wat gemaakt zou zijn door slechts tieners of kinderen..... wel in samen werking met maar volgens haar meester door kinderen. Ze gaat naar de standaard, kijkt naar de naam, kijkt op het werk wat daar nu af hangt, zij ziet de naam in het doek staan en dan moet zij in zichzelf zo hard lachen!

Ze kent deze kunstenaar! Ze heeft hem eerder gezien, aan het werk, met Rita Reijs nota bene nog wel, toen wist zij nog niet wie hij was, maar die naam zit in haar geheugen gegrift dit keer. Ze heeft zijn site gezien, zijn werken gezien, het is prachtig, niet alles misschien, maar zij kan het wel waarderen wat hij maken kan. Daarnaast weet zij ook allang dat hij best wel over de wereld heen hangt. Dubai kent iedereen wel en daar hangt zijn werk ook. Kortom, je kunt wel spreken over een Meester in the Art van het NU, ook al zal niet iedereen hem kennen. Kan haar cursus meester dit ook zeggen? Dat gelooft zij niet.

Haar meester der lessen van cursus komt pas na haar binnen, hij kijkt ook en zij zegt slechts, 'ik ken deze kunstenaar, hij woont en werkt daar, dat is niet zo ver bij mij vandaan, plus dat ik hem al op het podium life heb zien werken tijdens (klik daar zie je hem) Jazz below the sea festival, en toen betoverde het mij ook al. Zijn werk hangt ook overal in de wereld, ook in Dubai....' En dan loopt ze weg zonder af te wachten hoe zijn blik staat.... die van deze cursus meester.

Ze weet van één van de mensen van het Kunstlokaal dat het werk spoedig weg zal zijn, dat het dan in het Kunstlokaal zelf staat en hangt, alleen het werk van de grote Meester is er niet bij. Maar dan verdwijnen de werken en de weken, zij moet ineens even op het stadhuis zijn, even iets regelen. Het is een woensdag en ze loopt de centrale hal binnen van het enorme complex....

Ze loopt naar de juiste hal waar zij moet zijn, langs de liften en dan.... Valt haar mond open, het schilderij wat zij van het begin af aan gezien heeft.... staat nu hier, in het enorme Stadhuis van hun stad, ze moet even stil blijven staan, ze maakt een foto van het werk met een totaal ander lichtval erop dan in het centrum, en ze loopt met een glimlach door en soort van vastberadenheid die alleen zij voelt en voor zich houdt. Ze houdt haar mond als zij iets later haar lokaal inloopt en weet... zij heeft een verhaal.... over een meester en een Meester in de kunsten....

Stefan Damman meer dan de moeite waard!

You are so.... beautiful ... to me

1. Bedank de blogger die je de award heeft gegeven.
2. Zet de award op je blog.
3. Link de persoon die je heeft genomineerd.
4. Deel 7 interessante facts over jezelf.
5. Nomineer 7 andere bloggers

Bedankt mede Blogsters voor deze award, die ik nu al twee keer heb gekregen, van haar en haar, nou ja, dan zullen we hem toch maar doen, is eigenlijk ook wel leuk als je een leuke insteek kunt vinden en die vond ik, of? Is het nu mijn tiener die de insteek vond.

Goed aan de eerste 3 heb ik nu voldaan en dan, deel 7 interessante facts over jezelf...

1. Ik bedankte haar voor deze award omdat ik zoiets had, ik log nu al meer dan 4 jaren en ik denk dat mijn archief aardig vol staat met facts over mijzelf als men alleen al eens zou klikken op deze categorie of deze en deze, nou ja, er is genoeg te beleven, maar dat heeft zij dus ook al neergezet voor die regen achtige zondag.
2. Omdat ik van haar dus toch ook deze award kreeg heb ik alsnog de award aangenomen, en ging ik zitten denken, waar mijn tiener riep... 'OH LEUK, MAM mag ik de facts maken?' Ja, van mij wel maar of ik het ga gebruiken? Dat is een tweede natuurlijk.
3. Ze heeft eerst gewerkt nog en heden avond dan toch nog 7 facts over mij gemaakt vanuit haar visie.

Dit zijn al drie facts en hiermee hoef ik er nog maar 4 te doen maar goed, bij deze DE 7 facts volgens mijn tiener over mij, haar moeder:

1.2 Bijna al jouw vriendinnen wonen buiten Almere.
Ja, bij het natellen wonen er maar twee in Almere zelf, de rest in oorden met een auto misschien best dichtbij, met de trein moet je denken aan zeker een uur of 2 reizen en vaak zit daar nog een mini busrit achteraan.
2.1 Je bent helemaal fan van Madonna, al sinds ze beroemd is.  Deze fact klopt wel, gezien het allereerste optreden van Madonna uit een eerdere tijd stamt dan haar Like A Virgin wat de ware doorbraak was, ik weet nog dat zij ooit in TopPop op kwam treden als een zeer onbekende artieste in spé om daarna een aantal jaren weinig van haar te zien en te horen. Kortom al sinds? 1980 zeker, maar ik kan de Toppop optreden even niet vinden, daarom de official clip van toen...

3.1 Oma vind het minder dat je fan bent van Madonna;
Dit lijkt mij een fact over mijn moeder weer, maar misschien wel leuk om te weten dan, dat ik ook fan was van WHAM! en met name van George Michael, hij zong immers altijd en dat vond mijn moeder dan weer wel leuk op haar tijd.
4. Je kan niet wachten tot ik het huis uit ben ;-)
Gelukkig doet zij er zelf al een knipoog bij, inderdaad is dit sinds kerst of zo een item wat wij weleens bespreken, ze mag echt wel thuis blijven wonen hoor, met liefde zelfs! Alleen is zij het ook met mij eens, dat wij het huis wat ontgroeien met zijn twee, dit klinkt raar, maar een ieder die met opgroeiende kinderen leeft weet dat dit zomaar zo kan zijn, we hebben ieder onze eigen (slaap)kamer maar wij missen een 'hobby' of 'extra' kamer net als een ruimte om de stofzuiger en de strijkplank bijv. in te kunnen zetten, deze staan altijd in zicht omdat er gewoon geen extra bergruimte is, en mijn tiener is een pack rat dus ja, dan wordt ook de box vol en gooit moeder dus al dingen weg met regelmaat om de pack rat telkens meer ruimte te geven. (De zolder van opa en oma raakt ook al vol)
Laat staan de 'hobby' die ik nu al zeker 3 jaren heb, en nu ook daadwerkelijk een ezel heb staan maar gewoon in de woonkamer? Kijk, dat zou met een extra kamer dus al opgelost zijn, groter wonen is voor ons niet zo'n optie in het hier en nu. Wel heb ik ook al gezegd, een heel groot huis, jij een vleugel en ik een vleugel, maar dan wel zo groot dat wij elkaar niet eens tegen hoeven te komen ;-) (Wat zou Soestdijk kosten?) (A)
5. Je vind kostuum drama's/films helemaal te gek
ja, maar volgens mij is dat wel bekend door de jaren heen, hahaha ;-)
6. Je vond Willem Alexander vroeger erg mooi....  
Nou ja mooi, toen ik nog een klein meisje was, was ik inderdaad 'vlieft' op hem en zou met hem trouwen, ik betwijfel of mijn moeder dit zelfs maar weet, gezien dit maar een hele korte periode is geweest, hahaha Maar Prinses zou ik worden! (Hier ben ik snel van terug gekomen ook toen al...)
7. Je bent een leuke moeder, met wat minpuntjes....

* proest * Ja, ik moet even lachen om de laatste fact, het is zo mooi en natuurlijk ben ik met minpuntjes, en dat is mijn tiener ook natuurlijk ondanks dat zij een hele leuke dochter is, vind ik dan weer. Natuurlijk is zij dat! Het doet mijn hart dan weer smelten, toch wel, doe ik toch nog iets goed in het leven tot heden ;-)

De meer dan 7 facts zijn gegeven, nu rest mij nog om 7 anderen te nomineren voor deze award, eerst wilde ik dit laten maar nu wil ik graag wat mede bloggers inspiratie geven en ik hoop, ook al is het en blijft het vrijblijvend, dat een ieder van jullie deze award willen accepteren en leuke 7 facts over jullie zelf willen delen met ons. Mijn keuze is op jullie gevallen omdat jullie stuk voor stuk zeer bijzondere dames zijn in mijn ogen, ongeacht of ik jullie stiekem al ken of misschien juist niet?

*Avalanche
*Assyma
*Eyes
*Lessa
*Roos (en de spin)
*Paula(k)
*Thamara

Het is natuurlijk vrijblijvend, het zou super zijn als jullie deze award in elk geval oppakken en uitwerken, ongeacht of jullie hem zelf doorgeven of niet.

Overweldigende rust!

Ah ja met een grote knipoog, mijn favo kater in cartoon land. De rust is gigantisch toegeslagen, vermoeidheid bij ons beiden, tiener en mijzelf. Gisteravond was zij al op de bank in slaap gevallen, ze loopt nu stage in het bejaardentehuis in onze wijk en moet maaltijden serveren in de avond. Haar beste vriendin/klasgenoot doet idem in hetzelfde tehuis, maar dan van 8 tot 12 uur in de ochtend, daarmee heb ik standaard elke donderdag een tweede dochter erbij tot de vrijdag middag.

Het is een emotionele week geweest, voor ons beiden op andere fronten, het wat komt misschien nog wel, alles loopt nog en ik heb nog niet een totaal idee hoe dingen zich gaan vormen of verlopen. Daarom nog steeds even gewoon een zware week gehad van rennen, vliegen en veel papieren, met name oud.

Toen wij samen rond het middernacht naar bed togen en vanmorgen onverwacht toch weer vroeg op waren omdat mijn tiener om 8 uur moest beginnen met werken tot 12 uur maar dit niet wist.... Eén rooster hangt boven en daarop stond zij blanco, en er ligt een rooster beneden waarop zij wel ingeroosterd was, zij had alleen het rooster boven gezien, beneden is altijd goed zei mijn tiener nog achteraf. Zeer moe kwam zij weer thuis en ook ik zakte weer wat in, schijnt ook met bio ritme heel normaal te zijn, als ik de wetenschap moet geloven. Om 17.00 uur zou zij weer werken tot einde van de avond, ze is net thuis nu, maar in de middag besloten wij beiden om ieder ons eigen bed weer op te zoeken en zo sliepen wij gewoon heerlijk een paar uren weg, op tijd weer wakker, even wat eten en samen onderweg.

Nu is de avond aangebroken en zij zegt zelf, mijn chaggie bui is over, ik voel mij beter en ook ik voel mij een stuk energieker, kortom de balans in ons beider lichaam wordt door pure rust en her en der wat actie (voor mij gewoon lekker huishouden en rommelen in huis) weer op peil gebracht.

En nu gaan we samen weer lekker hangen op de bank en genieten van?

Zomaar een dag

Van alles in je leven is je huwelijk iets
wat anderen het minst aangaat;
en toch is het van alles in je leven
datgene waar anderen zich het meest mee bemoeien.

~John Seldon, 1689

Simpel

Tsjah, soms doe je dingen met een knipoog om later te merken dat het misschien wel heel hard nodig is. Zie het als een kaars branden voor iemand anders. Symbolen, iedereen gebruikt ze wel.

Gebruik jij weleens je gedachten om iemand te steunen? Of brand je een kaarsje voor iemand? Of doe je iets anders voor jezelf of anderen zo nu en dan.